[ تصوير ] 2 . ابراهيم بن حسن مثنّى : در عمدة الطالب است كه ابراهيم به غَمر لقب شده به واسطة جود و سخاوتش و كنيه‌اش ابو اسماعيل است . سيدى است شريف و از روات حديث است و قبر و صندوق او در كوفه مزار است . و ابوجعفر منصور او را با برادرش گرفته و محبوس كرد و او در حبس وفات نمود . سال وفاتش صد و چهل و پنج هجرى بوده و سن او در وقت وفات شصت و نه بوده . و برخى گفته‌اند كه يك منزل به كوفه مانده وفات كرده و سنش شصت و هفت بوده . و قبل از خليفه منصور برادرش سفاح عباسى ( اول خلفاى عباسى ) اكرام و احترامش مىكرده . ابوالفرج در مقاتل الطالبيين گفته كه ابراهيم بن حسن كنيه‌اش ابوالحسن و مادرش فاطمه دختر حضرت حسين ( ع ) است و در حبس هاشميه سنة صد و چهل و پنج وفات كرده و اول كسى از محبوسين است كه مرده و بعضى گفته‌اند كه او را در حبس زنده به گور كرده‌اند . 3 . اسماعيل ديباج : در عمدة الطالب است كه عقب ابراهيم غمر از اسماعيل ديباج است و او را شريف خلاص گويند و كنيه‌اش ابو ابراهيم است و در حبس مطبق با بنى الحسن بوده ، چنان‌كه ابوالفرج مىگويد و گفته‌اند كه در همان حبس از جمله مردگان است و ابوالفرج اين روايت را تخطئه كرده و گفته كه به وقعة فخ هم حاضر شده . و مناقب اسماعيل خيلى است . 4 . ابراهيم طباطبا : در عمدة الطالب است كه او را طباطبا گفته‌اند ، براى اين‌كه